-
Gepubliceerd op 19-05-2026
Ilze zorgt voor machines én mensen
Als vrijwilliger bij het Erasmus MC vindt Ilze de balans tussen menselijk contact en haar dagelijkse werk in de techniek. ‘Ik miste het stukje zorg.’
Als warmte-koudeopslagbeheerder onderhoudt Ilze verschillende technische installaties. Maar ze zorgt niet alleen graag voor machines, maar ook voor mensen. Als vrijwilliger bij Erasmus MC doet ze dit door patiënten tijd en aandacht te geven.
Zorgzaam
Dat zorgzame zat altijd wel in haar, denkt Ilze. ‘Ik heb een fijne jeugd gehad. Maar ik was me er ook van bewust dat dit niet voor iedereen zo was,’ herinnert ze zich. ‘Daarom wilde ik graag iets betekenen voor de maatschappij.’ Vrijwilligerswerk doen sprak haar dan ook erg aan.
Het kleine waarderen
Die wens werd sterker toen haar grootouders vlak na de coronapandemie overleden. ‘Toen ze ziek waren ging ik af en toe bij ze langs,’ vertelt Ilze. ‘Ik herinner me nog hoe gelukkig ze waren als ik er was.’ Dat gevoel wilde ze ook aan anderen meegeven. De stap naar Erasmus MC was toen snel gezet. ‘Mijn moeder werkt hier,’ motiveert ze haar keuze.
“Voor mij is zo’n klein gebaar niets bijzonders.”
Spanning wegnemen
Als vrijwilliger helpt Ilze patiënten hun weg te vinden. ‘Ze vinden het spannend als ze naar het ziekenhuis komen. En het Erasmus MC is ook zó groot.’ Een praatje kan wat van die spanning wegnemen. Maar ze haalt zelf ook veel uit die gesprekken. ‘Voor mij is zo’n klein gebaar niets bijzonders. Maar ik zie dat het voor patiënten veel betekent. Daardoor waardeer ik het kleine nu zelf ook meer.’
Diepe indruk
Een ontmoeting met een vrouw in een scootmobiel staat Ilze nog helder bij. ‘Toen ik haar van achteren benaderde om te vragen of ze hulp nodig had, schrok ze heel erg.’ Ilze stopt even. ‘Ik probeer een zekere emotionele afstand te houden, maar ik was tot tranen geroerd toen ze vertelde dat haar kleinkind was vermoord.’ Dat de vrouw haar in vertrouwen nam en positief bleef, raakte Ilze diep.
Leuker dan verwacht
Door haar vrijwilligerswerk voelt Ilze meer dankbaarheid voor wat ze heeft en ze is verrast dat ze het nog leuker vindt dan ze had verwacht. Zo leuk zelfs, dat ze het inmiddels al tweeënhalf jaar doet. Sinds een jaar in combinatie met een drukke baan. ‘Ik heb gevraagd of ik wat minder uren kon werken. Gelukkig stond mijn leidinggevende hiervoor open en kan ik eens in de twee weken een halve dag komen,’ vertelt ze.
Baan geen belemmering
Volgens Ilze is een baan geen belemmering voor vrijwilligerswerk. Haar advies: ‘Als je het echt graag wilt, stel het dan niet uit. Probeer het gewoon en bespreek het met je leidinggevende.’ Ze voegt daaraan toe: ‘Mensen zijn altijd blij met je hulp, en je krijgt er zo veel voor terug.’
Ook aan de slag als vrijwilliger?