Onmisbaar: onze traumachirurgen

Onze negen traumachirurgen behandelen 24/7 patiënten met ernstig letsel als gevolg van verkeers- en bedrijfsongevallen, sportblessures of geweldsincidenten. Dennis is een van hen. Als traumachirurg, onderzoeker, docent en hoofd van Netwerk Acute Zorg Zuidwest (NAZZ) zet hij zich nationaal én internationaal in voor betere traumazorg en publiceerde hij meer dan 180 wetenschappelijke artikelen. Stilzitten is er dus niet bij. Maar waar kom je een traumachirurg eigenlijk tegen? En wat houdt het vak precies in?

Opvang van traumapatiënten

‘Je vindt ons op de traumakamers van de spoedeisende hulp (SEH) als teamleider voor de opvang van traumapatiënten. We draaien hierbij 24-uursdiensten en moeten dag en nacht binnen vijftien minuten na een oproep beschikbaar zijn. Samen met onder meer anesthesiologen, SEH-artsen, SEH-verpleegkundigen, neurochirurgen en radiologen vormen we dan een gespecialiseerd traumateam.

Het doel is om patiënten in leven te houden en de impact van hun letsel op de kwaliteit van leven zo klein mogelijk te maken. Zo vingen we onlangs een patiënt op die na een schotverwonding in de buik in diepe shock verkeerde. Door direct te opereren konden we het letsel aan zijn lever behandelen en de levensbedreigende bloeding stoppen.’

Traumahelikopter

Maar het werk van een traumachirurg reikt veel verder dan de traumakamer en de operatiekamer. Je vindt hen op verpleegafdelingen, de Intensive Care (IC), de polikliniek en zelfs op de traumahelikopter. ‘Op de polikliniek zien we onder meer patiënten met botgenezingsstoornissen, infecties van het bot, bewegingsbeperkingen van ledematen en peesproblemen. Twee van mijn collega’s zijn ook Mobiel Medisch Team (MMT)-arts en dus werkzaam op de traumahelikopter’, vertelt Dennis.

Uit heel Nederland

Niet iedere patiënt kan overigens in elk ziekenhuis behandeld worden. Voor complexe letsels en complicaties is vaak zeer gespecialiseerde kennis nodig. ‘Iedere traumachirurg heeft bij ons zijn of haar eigen expertise. Patiënten uit heel Nederland worden daarom naar ons verwezen. Mijn expertise ligt op het gebied van schouder- en elleboogletsels, zowel acute aandoeningen als complicaties na eerdere operaties.’ Die specialistische zorg begint volgens Dennis al vóórdat een patiënt het ziekenhuis bereikt. Daarom zet hij zich ook landelijk in voor betere triage en spreiding van traumapatiënten.

Sneller naar het juiste ziekenhuis

Als voorzitter van de commissie die de levelcriteria voor traumacentra vaststelt, werkt hij aan een optimale spreiding en triage van traumapatiënten. Volgens de landelijke norm moet 90% van de ernstig gewonde patiënten direct in een Level 1-traumacentrum terechtkomen, maar dat blijkt in de praktijk lastig. ‘Iemand kan na een ernstig verkeersongeval uit de auto stappen en aanspreekbaar zijn, terwijl er ondertussen sprake is van ernstig inwendig letsel. Daarom zet ik mij via onderwijs en innovaties, zoals de trauma-triage app, in voor betere triage. Alles met als doel ernstig gewonde patiënten sneller op de juiste plek terecht te laten komen.’

‘Better safe than sorry’

De toekomst van de traumazorg draait volgens Dennis om innovatie én preventie. ‘De vraag naar traumazorg groeit onder meer vanwege de vergrijzing en de toename van ongevallen met e-bikes en fatbikes. Tegelijkertijd bieden AI en 3D-analyses bij botbreuken nieuwe mogelijkheden om de zorg verder te verbeteren. Maar technologie alleen is niet genoeg. Goede zorg begint met voorkomen waar dat kan en met écht luisteren naar de patiënt. Better safe than sorry. Ik vraag mezelf altijd af: hoe zou ik willen dat mijn eigen moeder of partner behandeld wordt? Dat is mijn maatstaf. Ik neem geen genoegen met een zes.’