Skip to main content
Erasmus MC
  • Gepubliceerd op 26-03-2026

Technologie voor veilige patiëntenzorg

Technisch geneeskundigen werken met één centraal streven: technologie optimaal inzetten voor veilige en nauwkeurige patiëntenzorg. In het Erasmus MC zijn inmiddels meer dan zestig technisch geneeskundigen actief. Ook op de Intensive Care Volwassenen (ICV) groeit hun rol, omdat de zorg hier sterk leunt op complexe technologie. Juliette Francovich, eveneens promovendus, is een van de technisch geneeskundigen op de ICV en richt zich volledig op geavanceerde beademingszorg.

Juliette, technisch geneeskundige

Extreme uitputting

Ze doet onderzoek en werkt aan bed, een combinatie die haar aanspreekt en die onderling versterkend werkt. Juliette neemt ons mee: ‘Beademen op de intensive care betekent dat een machine de ademhaling geheel of gedeeltelijk overneemt wanneer een patiënt dat zelf niet meer kan, bijvoorbeeld door een longziekte, infectie, operatie of extreme uitputting. Het is een ingrijpende behandeling, noodzakelijk, maar belastend voor het lichaam en niet zonder risico op restschade.’

Kwetsbaar evenwicht

Met haar onderzoek richt ze zich op het moment waarop IC‑patiënten overstappen van volledige beademing naar deels zelf mee‑ademen. In deze fase worden patiënten geleidelijk wakkerder en nemen zij weer een deel van de ademhaling zelf over. Juliette: ‘Dat juiste moment bepalen is een kwetsbaar evenwicht. Te vroeg laten mee‑ademen kan de longen te veel belasten of de patiënt uitputten. Te lang de ademhaling volledig overnemen, waarbij vaak meer slaapmedicatie nodig is, kan juist leiden tot bijwerkingen en snelle spierafbraak.’ Binnen die smalle marge zoekt zij naar het optimale moment, waarbij ze gebruikmaakt van geavanceerde monitoring van de longen en ademhalingsspieren.

“Ik hoop dat we IC‑patiënten in de toekomst volledig gepersonaliseerd kunnen beademen.”

Algoritme

Haar focus wijkt daarin af van die van haar collega’s. Juliette: ‘Een van mijn collega’s richt zich bijvoorbeeld op het inzetten van AI om te herkennen wanneer de patiënt en beademingsmachine optimaal samenwerken. Daarvoor gaat hij een algoritme implementeren. We verzamelen allemaal veel data en kijken daarbij ook over de grenzen van ons eigen ziekenhuis heen. Zo werk ik intensief samen met het Azienda Ospedaliera Universitaria di Ferrara, een ziekenhuis in Italië, om kennis uit te wisselen.’

Dichterbij

Het werk aan bed houdt bij Juliette in dat intensivisten en IC‑verpleegkundigen haar inschakelen wanneer een patiënt moeilijk te beademen is. Ze werkt daarbij onder meer met Elektrische Impedantie Tomografie (EIT): een techniek waarbij een band met elektroden rond de borstkas continu meet hoe lucht zich in de longen verdeelt. Zo kan zij direct zien welke longdelen goed meebewegen en welke niet en daarop haar advies baseren. Haar doel is helder: ‘Ik hoop dat we IC‑patiënten in de toekomst volledig gepersonaliseerd kunnen beademen.’ Met haar werk brengt Juliette die toekomst stap voor stap dichterbij.