Skip to main content
logo-erasmus lifeline-menu facebook twitter linkedin instagram play pause refresh expand contract close sound mute share down angle-left angle-right slider-right slider-left search phone mail location earth external-link clock clipboard-list location print whatsapp warning hash lifeline checkmark stethoscope calendar specialty closing-date bell
  • Gepubliceerd op 15-04-2020

Inez van der Lans is verpleegkundige in opleiding bij Erasmus MC. Afgelopen februari begon ze met haar afstudeerstage bij de Zorgkern Systeemziekten, maar dit liep net even wat anders dan ze zich had voorgesteld. Haar afdeling werd namelijk de COVID-19 unit van het Erasmus MC. Ze vertelt wat dit voor haar én haar studie betekent.

Inez van der Lans, Erasmus MC

Steentje bijdragen

“Ik vond het best wel spannend dat de Zorgkern Systeemziekten een COVID-19 afdeling zou worden en had best wat vragen”, vertelt Inez. “Kon ik gewoon leerling blijven? Ben ik hier wel klaar voor?” Gelukkig kan Inez haar stage wel gewoon afronden. “Ik kan echt mijn steentje bijdragen aan de zorg voor deze patiënten. Bovendien is het ook een kans om nog meer te kunnen leren.”

Beter worden

Maar het werk op deze afdeling is best pittig, vertelt Inez. “Het is intensief en op sommige momenten emotioneel heel zwaar. Patiënten zijn ernstig ziek en soms moeten mensen heel plotseling afscheid nemen van hun naasten. Daar zal ik nooit aan wennen. Maar gelukkig zien we ook heel veel mensen die beter worden. Dat is natuurlijk heel mooi.”

Goed nadenken

Inez en haar collega’s waren al gewend aan het werken in isolatiekleding, omdat zij normaliter ook werken met patiënten met allerlei infectieziekten. Maar dat is niets vergeleken bij nu. “Dat moet nu bij iedere patiënt. Normaal gesproken kon je even snel bij een patiënt gaan kijken, maar dat zit er nu niet meer in. Je moet goed nadenken over wat je wilt doen en wat je mee moet nemen naar binnen, om zoveel mogelijk materiaal te kunnen besparen.”

“Ik kan echt mijn steentje bijdragen aan de zorg voor deze patiënten. En het is ook een kans om nog meer te kunnen leren.”

Uitdaging

“Door het virus liggen er veel meer respiratoir insufficiënte patiënten en werken we meer met zuurstoftherapieën. Daar moest ik even aan wennen, maar ik vind het nu vooral een uitdaging om patiënten weer van een hoge zuurstofbehoefte af te krijgen.” Ook acute situaties komen nu meer voor dan anders, vertelt Inez. “Ik heb afgelopen halfjaar de Minor Acute Zorg gevolgd, waardoor ik nu goed weet wat ik moet doen in een acute situatie. Het geeft echt een kick als je een patiënt weer stabiel kunt krijgen met elkaar, daar doe je het uiteindelijk voor."

Hetzelfde doel

De COVID-unit krijgt hulp uit alle hoeken en gaten van het ziekenhuis. “Sommige collega’s kende ik nog van mijn vorige afdelingen, apart om elkaar op deze manier weer tegen te komen. Maar het is heel motiverend om met elkaar te werken aan hetzelfde doel.”

Op de hoogte blijven

De ontwikkelingen rondom het COVID-19 virus gaan snel, dus moet iedereen goed op de hoogte blijven. “Via een groepsapp krijgen we dagelijks een update. Bijvoorbeeld over nieuwe werkafspraken, gebruik van verschillende isolatiematerialen of video’s met toelichting op verschillende vormen van zuurstoftoediening. Zo zijn we elke dienst goed voorbereid.”

Diploma halen

Maar wat hebben al deze ontwikkelingen voor invloed op Inez als verpleegkundige in opleiding? “Er wordt en bepaalde mate van zelfstandigheid en verantwoordelijkheid verwacht. Een jaar geleden had ik hier niet kunnen staan, maar nu kan ik gelukkig mijn steentje bijdragen. Ik word heel goed begeleid door mijn praktijk- en werkbegeleider en ze zijn er voor mij wanneer ik ze nodig heb. Helaas kan ik mijn praktijkonderzoek nu niet uitvoeren, maar er is gelukkig een passende oplossing gevonden waardoor ik alsnog in juni mijn diploma kan halen.”